2wicked | Bergexpeditie
20306
post-template-default,single,single-post,postid-20306,single-format-standard,hazel-core-1.0.4,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.3,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Bergexpeditie

Bij het coachen van hoogbegaafde kinderen neem ik ze vaak mee op ‘bergexpeditie’. Laarzen aan en naar de vijver, waar ze vervolgens moeten proberen de hoge helling aan de zuidzijde te beklimmen (de noordzijde is juist laag gehouden in verband met opwarming door de zon voor de amfibieën, maar dat terzijde). Eerst klimmen ze zelf omhoog, met kleine stapjes en meestal razendsnel. Makkie! Dan moeten ze van mij opnieuw aan de voet van ‘de berg’ gaan staan en proberen met één grote reuzenstap naar boven te komen. Dat is tot op heden nog geen kind gelukt…

Toch is dit precies wat deze kinderen van zichzelf bij schooltaken vaak wel eisen: in één grote reuzenstap een prachtig eindresultaat behalen. Zo’n oefening in de modder maakt veel duidelijk.

 

Ik denk dat ik bij een volgende training van leerkrachten een vracht laarzen meeneem en op zoek moet naar de dichtst bij school zijnde heuvel. Want het valt me keer op keer op: leerkrachten zijn niet anders dan deze kinderen, en misschien zijn ze nog wel erger. Ook zij willen meteen bovenop die berg staan. Het perfectionisme van deze leerkrachten komt voort uit een groot en betrokken hart voor de kinderen: alles moet meteen goed gaan, want o wee als je toch iets nieuws zou uitproberen in de klas en het gaat niet meteen zoals je hoopt en je zou daarmee een leerling tekort doen…!? Paniek staat in de ogen, het zweet breekt ze uit.

 

Lieve leerkrachten: je kan je leerlingen niet beter tonen hoe leren in z’n werk gaat dan door zelf in de klas te leren. Door rolmodel te zijn. Door dingen uit te proberen. Door af en toe naar beneden te kukelen en met kleinere stapjes of via een ander pad alsnog naar boven te geraken. Bespreek dit met je leerlingen, benoem je stappen, je overpeinzingen, je falen, je successen.

 

En kijk halverwege de berg ook eens om je heen naar de veranderende omgeving. Je hebt al heel wat bereikt en ook al heb je misschien nog een eindje te gaan: is het uitzicht niet prachtig?!

 

Onderwijsvernieuwing vraagt tijd en inspanning. Meer tijd en meer inspanning dan je zou willen. De keuze om ermee aan de slag te gaan is een verandering die je bewust, met volle overtuiging in één keer moet maken. Maar de weg naar succes gaat ook voor jou met grotere of kleinere stapjes, doch gestaag vooruit. Geniet van de tocht en onderneem ‘m samen met je leerlingen en je collega’s. En mocht je een gids nodig hebben, een sherpa die je het pad wijst; ik help je graag.